ورود یک‌باره با گوگل به پیام‌رسان‌ها، کلید تمام گفتگوهای شما را به دست یک شرکت تجاری بزرگ می‌سپارد.
«ورود با گوگل» و SRP دو روش یکسان برای اثبات هویت نیستند. ورود فدرال معمولاً از OAuth یا OpenID Connect استفاده می‌کند و سرویس به ارائه‌دهنده هویت خارجی متکی می‌شود. SRP پروتکلی برای اثبات دانستن گذرواژه بدون فرستادن خود گذرواژه به سرور است. هیچ‌کدام به‌تنهایی متن گفتگو را رمزنگاری سرتاسری یا کاربر را ناشناس نمی‌کند.
ورود فدرال چه وابستگی‌هایی می‌سازد؟
ورود با ارائه‌دهنده خارجی می‌تواند مدیریت حساب را ساده کند، اما در دسترس بودن آن ارائه‌دهنده، تنظیمات دامنه دسترسی، شناسه‌های ردوبدل‌شده و سیاست نگهداری داده او نیز مهم می‌شوند. اینکه یک ارائه‌دهنده دقیقاً چه چیزی درباره استفاده از یک سرویس می‌بیند، به جریان ورود و تنظیمات واقعی آن بستگی دارد؛ نباید بدون شواهد ادعا کرد همه گفتگوها یا مخاطبان را می‌خواند.
SRP چه چیزی را محدود می‌کند؟
در SRP، سرور برای ورود به جای دریافت گذرواژه خام از یک تأییدکننده و تبادل رمزنگاری‌شده استفاده می‌کند. امنیت اجرای آن به انتخاب پارامترها، مقاومت گذرواژه در برابر حدس و پیاده‌سازی بستگی دارد. صفحه امنیت Livara Chat روش ورود منتشرشده محصول را توضیح می‌دهد. این توضیح طراحی، ممیزی مستقل اجرای منتشرشده نیست.
ورود، بازیابی و محتوای پیام را جدا کنید
دسترسی به حساب و بازیابی هویت رمزنگاری‌شده دو فرایند متفاوت‌اند. ورود موفق به‌تنهایی لزوماً کلید خواندن تاریخچه خصوصی را بازنمی‌گرداند. از سوی دیگر، داشتن یک روش ورود خوب دستگاه آلوده، مخاطب جعلی یا کانال عمومی را به گفتگوی خصوصی تبدیل نمی‌کند. پیش از انتخاب پیام‌رسان، مدل ورود، حریم خصوصی، بازیابی و مرز E2EE را جداگانه بررسی کنید.
