پساکوانتومی‌بودن یک الگوریتم، امنیت کامل یک پیام‌رسان را ثابت نمی‌کند؛ کل پروتکل، دستگاه‌ها، کلیدها و فراداده نیز اهمیت دارند.
رمزنگاری پساکوانتومی به الگوریتم‌هایی گفته می‌شود که برای مقاومت در برابر برخی حمله‌های رایانهٔ کوانتومی آینده طراحی شده‌اند. این الگوریتم‌ها همین امروز روی گوشی و رایانهٔ معمولی اجرا می‌شوند. در پیام‌رسان، مهم‌ترین کاربردشان برقراری کلید مشترک است؛ نام «پساکوانتومی» به‌تنهایی دربارهٔ امنیت کل گفتگو چیزی ثابت نمی‌کند.
چرا امروز دربارهٔ تهدید آینده صحبت می‌کنیم؟
در سناریوی «اکنون ذخیره کن، بعداً رمزگشایی کن»، مهاجم متن رمز و اطلاعات لازم از یک ارتباط را امروز نگه می‌دارد و امیدوار است در آینده روش برقراری کلید کلاسیک آن را بشکند. این خطر به ماندگاری حساسیت محتوا، پروتکل به‌کاررفته و داده‌ای که واقعاً ذخیره شده بستگی دارد. هیچ تاریخ قطعی برای ساخت رایانه‌ای با توان شکستن تبادل کلید رایج در مقیاس عملی معلوم نیست. این تهدید، دلیل بررسی زودهنگام است؛ شاهدی بر خوانده‌شدن پیام‌های امروز نیست.
ML-KEM-768 چه کاری انجام می‌دهد؟
استاندارد FIPS 203 مؤسسهٔ NIST سازوکار کپسوله‌سازی کلید ML-KEM و مجموعه پارامتر ML-KEM-768 را تعریف می‌کند. دو طرف از آن برای مشارکت در ساخت راز مشترک استفاده می‌کنند. سپس پروتکل پیام‌رسان از راز و قوانین خود برای مشتق‌کردن کلید پیام و رمزکردن محتوا بهره می‌گیرد. بنابراین ML-KEM-768 جایگزین همهٔ رمزنگاری سرتاسری، تأیید هویت مخاطب یا رمزنگاری فایل نیست.
چرا ترکیب کلاسیک و پساکوانتومی؟
در طراحی ترکیبی، مادهٔ کلید کلاسیک و پساکوانتومی در مرحلهٔ مشتق‌کردن کلید با هم پیوند می‌خورند. مستندات امنیت لیوارا چت می‌گوید LVR1 برای پیام‌های مستقیم از P-256 و ML-KEM-768 استفاده می‌کند و گروه خصوصی سازگار از کلیدهای فرستندهٔ LGS1 بهره می‌برد. این توصیف هدف طراحی محصول است، نه گواهی امنیت یا ممیزی مستقل نسخهٔ منتشرشده.
نتیجهٔ یک طراحی ترکیبی به اتصال درست کلید به هویت دستگاه، روش ترکیب رازها، رفتار تغییر کلید، جلوگیری از تنزل ناخواسته و پیاده‌سازی واقعی بستگی دارد. حتی اگر برقراری کلید در برابر تهدید آینده مقاوم باشد، دستگاه باز یا آلوده می‌تواند متن خوانا را افشا کند. سرویس نیز ممکن است فرادادهٔ مسیریابی و عضویت را ببیند. کانال‌های عمومی لیوارا چت برای سرور خوانا هستند و در ادعای E2EE خصوصی قرار نمی‌گیرند.
هنگام ارزیابی پیام‌رسان چه بپرسیم؟
- کدام نوع گفتگو و کدام نسخهٔ کلاینت از سازوکار پساکوانتومی استفاده می‌کند؟
- سهم الگوریتم پساکوانتومی در برقراری کلید، تعویض کلید و بازیابی چیست؟
- هویت کلید مخاطب چگونه تأیید می‌شود و تغییر ناگهانی آن چه هشداری دارد؟
- محتوای کانال، پشتیبان، تماس، فایل و فراداده چه مرزهای جداگانه‌ای دارند؟
- مشخصات فنی، آزمون نسخهٔ منتشرشده و بازبینی مستقل هرکدام چه شواهدی ارائه می‌کنند؟
برای جزئیات سازوکار، توضیح ML-KEM-768 و برای ریسک ذخیرهٔ متن رمز، راهنمای تهدید آینده را بخوانید. مدل تهدید لیوارا چت نیز مرز دستگاه، سرور و نوع گفتگو را جدا می‌کند.
